Klik hier om terug te gaan naar het artikel met voetnoten
Kleopas, eerst geloven dan zien
Volgens de overlevering was hij de broer van Jozef, de vader van Jezus. De oom van Jezus dus. Naast hem liep een veel jongere man. Je zou haast zeggen dat het zijn zoon was. Misschien was dat ook wel zo. Lucas zal niet zonder reden zijn Griekse naam hebben opgetekend: Kleopas, beroemde vader. Erg vrolijk leken ze niet. Integendeel.
Een paar dagen geleden waren ze voor het Pesachfeest naar Jeruzalem gegaan. Het feest van de Bevrijding. Maar Pesach was dit jaar voor Kleopas geen Feest van Bevrijding geworden. Jezus was gevangengenomen. En nota bene door de hogepriesters en leiders van het volk ter dood veroordeeld. Daarna hadden zij Hem door de Romeinen laten kruisigen. Iedereen in Jeruzalem had het erover. Jezus de Redder was dood. Kleopas’ hoop op redding was vervlogen.
Maar het was nog erger geworden. De twee Maria’s die na de sabbat naar het graf van Jezus waren gegaan , waren teruggekomen met het verhaal dat het lichaam van Jezus spoorloos verdwenen was. De discipelen, die na het verhaal van de vrouwen naar het graf waren gegaan, vonden ook Jezus lichaam niet. Spoorloos verdwenen! Alsof Jezus nooit op aarde was geweest. Alsof het evangelie van Gods liefde en redding slechts lucht en leegte was. En van het verhaal van de vrouwen dat een paar engelen tegen hen gezegd hadden dat Jezus weer leefde geloofde Kleopas helemaal niets. Dat kon toch niet. Dood is dood. Zeker als die dood een kruisdood was. Kleopas wilde daarom niet langer in Jeruzalem blijven. Het Feest van de Ongezuurde Broden had voor hem geen zin meer. Hij ging naar huis!
En daar liep hij dan met zijn zoon. Somber, zuchtend, moedeloos. Op weg naar huis, naar Emmaus. Soms druk pratend , dan weer in sombere gedachten verzonken. Zij hadden daardoor helemaal niet in de gaten dat er ineens een vreemde man naast hen was komen lopen. Een vreemdeling zo te horen. Wist hij echt niet wat er de laatste dagen in Jeruzalem gebeurd was? Toch wel. Want toen zij hem hadden verteld wat er was gebeurd en waarom zij naar huis gegaan waren zei hij dat de profeten al eeuwen geleden hadden gezegd dat dit allemaal gebeuren zou. Dat de Messias dit alles moest ondergaan om in zijn glorie in te gaan. In onze tijd zouden we met het lied Majesteit zingen Dwars door de dood werd Hij verhoogd. Jezus ingaan in Zijn glorie? Kleopas snapte daar helemaal niks van. Jezus was toch dood! Zijn lichaam zelfs spoorloos verdwenen. De man kon hem nog meer vertellen. Nou dat moest hij dan ook maar doen. Hoewel de man naar het scheen alleen verder wilde gaan. Vroeg Kleopas hem bij hen te blijven. Het was immers al zowat avond.
Nog steeds herkenden zij Jezus niet. Tot…… Hij het brood met hen brak. Toen herkenden zij Jezus en geloofden. Kleopas en zijn zoon sprongen op van tafel en gingen zo gauw ze konden weer terug naar Jeruzalem. In het donker meer dan twee uur lopen! Om aan de discipelen te vertellen dat zij Jezus hadden gezien. Hem niet hadden herkend toen Hij met hen opliep en sprak. Zo vol als ze waren met wat er allemaal gebeurd was. Pas toen Hij het brood met hen brak herkenden zij Hem.
Dat kan ook ons zomaar overkomen. Dat je zo bezig bent met je eigen dingen en met wat er om je heen gebeurt dat je niet meer in de gaten hebt dat Jezus met je meegaat. En met je spreekt, in de Bijbel, in de kerkdienst. Dat Jezus aanwezig is in de viering van het Avondmaal als het brood gebroken wordt. Om jou te laten opmerken en geloven dat Hij echt met je meegaat. Hij laat je nooit alleen!