Volgens de overlevering was hij de broer van Jozef, de vader van Jezus. De oom van Jezus dus. Naast hem liep een veel jongere man. Je zou haast zeggen dat het zijn zoon was. Misschien was dat ook wel zo. Lucas zal niet zonder reden zijn Griekse naam hebben opgetekend: Kleopas, beroemde vader¹. Erg vrolijk leken ze niet. Integendeel.

Een paar dagen geleden waren ze voor het Pesachfeest naar Jeruzalem gegaan. Het feest van de Bevrijding². Maar Pesach was dit jaar voor Kleopas geen Feest van Bevrijding geworden. Jezus was gevangengenomen. En nota bene door de hogepriesters  en leiders van het volk ter dood veroordeeld. Daarna hadden zij Hem door de Romeinen laten kruisigen³. Iedereen in Jeruzalem had het erover. Jezus de Redder was dood. Kleopas’ hoop op redding was vervlogen⁴.

Maar het was nog erger geworden. De twee Maria’s die na de sabbat naar het graf van Jezus waren gegaan⁵, waren teruggekomen met het verhaal dat het lichaam van Jezus spoorloos verdwenen was⁶. De discipelen, die na het verhaal van de vrouwen naar het graf waren gegaan, vonden ook Jezus lichaam niet⁷. Spoorloos verdwenen! Alsof Jezus nooit op aarde was geweest. Alsof het evangelie van Gods liefde en redding⁸ slechts lucht en leegte was. En van het verhaal van de vrouwen dat een paar engelen tegen hen gezegd hadden dat Jezus weer leefde⁹ geloofde Kleopas helemaal niets. Dat kon toch niet. Dood is dood. Zeker als die dood een kruisdood was^10. Kleopas wilde daarom niet langer in Jeruzalem blijven. Het Feest van de Ongezuurde Broden¹¹ had voor hem geen zin meer. Hij ging naar huis¹²!

En daar liep hij dan met zijn zoon. Somber, zuchtend, moedeloos. Op weg naar huis, naar Emmaus¹³. Soms druk pratend¹⁴, dan weer in sombere gedachten verzonken¹⁵. Zij hadden daardoor helemaal niet in de gaten dat er ineens een vreemde man naast hen was komen lopen¹⁶. Een vreemdeling zo te horen¹⁷. Wist hij echt niet wat er de laatste dagen in Jeruzalem gebeurd was¹⁸?  Toch wel. Want toen zij hem hadden verteld wat er was gebeurd en waarom zij naar huis gegaan waren zei hij dat de profeten al eeuwen geleden hadden gezegd dat dit allemaal gebeuren zou¹⁹. Dat de Messias dit alles moest ondergaan om in zijn glorie in te gaan²⁰. In onze tijd zouden we met het lied Majesteit zingen Dwars door de dood werd Hij verhoogd. Jezus ingaan in Zijn glorie? Kleopas snapte daar helemaal niks van. Jezus was toch dood! Zijn lichaam zelfs spoorloos verdwenen²¹. De man kon hem nog meer vertellen. Nou dat moest hij dan ook maar doen. Hoewel de man naar het scheen alleen verder wilde gaan²². Vroeg  Kleopas hem bij hen te blijven²³. Het was immers al zowat avond²⁴.

Nog steeds herkenden zij Jezus niet. Tot…… Hij het brood met hen brak²⁵. Toen herkenden zij Jezus en geloofden²⁶. Kleopas en zijn zoon sprongen op van tafel en gingen zo gauw ze konden weer terug naar Jeruzalem²⁷. In het donker meer dan twee uur lopen²⁸! Om aan de discipelen te vertellen dat zij Jezus hadden gezien. Hem niet hadden herkend toen Hij met hen opliep en sprak²⁹. Zo vol als ze waren met wat er allemaal gebeurd was. Pas toen Hij het brood met hen brak herkenden zij Hem³⁰.

Dat kan ook ons zomaar overkomen. Dat je zo bezig bent met je eigen dingen en met wat er om je heen gebeurt dat je niet meer in de gaten hebt dat Jezus met je meegaat. En met je spreekt, in de Bijbel, in de kerkdienst. Dat Jezus aanwezig is in de viering van het Avondmaal als het brood gebroken wordt. Om jou te laten opmerken en geloven dat Hij echt met je meegaat. Hij laat je nooit alleen!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

1 De Aramese naam van Kleopas is Chalpaj

2 Pesach is het feest van de bevrijding  van de slavernij in Egypte. De Joden moesten zo mogelijk met Pesach naar Jeruzalem gaan ( Deuteronomium 16 vers 16). Jozef en Maria gingen bijvoorbeeld helemaal met de 12-jarige Jezus naar Jeruzalem ( Lucas 2 vers 41-52)

3 Lucas 24,20: Onze hogepriesters en leiders hebben Hem ter dood laten veroordelen en laten kruisigen. 

4 Lucas 24,21a: Wij leefden in de hoop dat Hij degene was die Israël zou bevrijden

5 Matteus 28,1: Na de sabbat, bij het ochtendgloren van de eerste dag van de week, kwam Maria van Magdala met de andere Maria naar het graf kijken.

6 Lucas 24,22b-23a: Toen ze (de vrouwen) vanmorgen vroeg naar het graf gingen, vonden ze zijn lichaam daar niet

7 Lucas 24,24: Een paar van ons zijn toen ook naar het graf gegaan en troffen het aan zoals de vrouwen hadden gezegd, maar Jezus zagen ze niet

8 Johannes 3,16: Want God had de wereld zo lief dat Hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

9 Lucas 24,23b: en ze kwamen vertellen dat er engelen aan hen waren verschenen, die zeiden dat Hij leeft

10 De kruisdood is de meest gruwelijke, pijnlijke dood. Soms sterft iemand al binnen een half uur door verstikking of hartfalen. Soms duurt het uren. Jezus heeft urenlang vreselijke pijn en lijden voordat Hij stierf. Denk maar aan de drie uren van duisternis (Matteus 27 vers 45 e.v.). 

11 Het feest van de Ongezuurde Broden wordt 7 dagen lang gevierd aansluitend aan Pesach. Het feest herinnert aan de haastige uittocht uit Egypte. Er was geen tijd meer om het deeg te laten rijzen.

12 Lucas 24,13: Diezelfde dag gingen twee van de leerlingen op weg naar Emmaüs, een dorp dat zestig stadie van Jeruzalem verwijderd ligt. 

13 De naam Emmaus is waarschijnlijk afgeleid van chammath, dat warme bron betekent.

14 Lucas 24,17a: Hij (Jezus) vroeg hun: ‘Waar lopen jullie toch over te praten?’

15 Nadat Jezus de Kleopas en zijn zoon gevraagd had waaarover ze spraken, bleven ze somber staan (Lucas 24,Emmausgangers Lucas 24,17b: Daarop bleven ze somber gestemd staan. 

16 Lucas 24,15: Terwijl ze zo met elkaar in gesprek waren, kwam Jezus zelf naar hen toe en liep met hen mee, 

17 Lucas 24,18a: Een van hen, die Kleopas heette, antwoordde: ‘Bent U dan de enige vreemdeling in Jeruzalem?’ 

18 Lucas 24,18b: ‘die niet weet wat daar deze dagen gebeurd is?’ 

19 Lucas 24,27: Daarna verklaarde Hij hun wat er in al de Schriften over Hem geschreven stond, en Hij begon bij Mozes en de Profeten.

20 Lucas 24,26: Moest de messias al dat lijden niet ondergaan om zijn glorie binnen te gaan?

21 Johannes 20,2b: Ze hebben de Heer uit het graf weggehaald en we weten niet waar ze Hem nu neergelegd hebben.

22 Lucas 24,28: Ze naderden het dorp waarheen ze op weg waren. Jezus deed alsof Hij verder wilde reizen.

23 Lucas 24,29a: Maar ze drongen er sterk bij Hem op aan om dat niet te doen en zeiden: ‘Blijf bij ons, want het is bijna avond en de dag loopt ten einde.’

24 Lucas 24,29b: want het is bijna avond en de dag loopt ten einde.’

25 Lucas 24,30: Toen Hij met hen aanlag voor de maaltijd, nam Hij het brood, sprak het zegengebed uit, brak het en gaf het hun. 

26 Lucas 24,31a: Nu werden hun ogen geopend en herkenden ze Hem.

27 Lucas 24,33a: Ze stonden op en gingen meteen terug naar Jeruzalem

28 Emmaus ligt volgens de Bijbel (Lucas 24,13b: ) op 60 stadiën van Jeruzalem. Dat is ongeveer 11 kilomer, dus minstens meer dan 2 uur lopen, in het donker misschien wel 3 uur.

29 Lucas 24,35a: De twee leerlingen vertelden wat er onderweg gebeurd was

30 Lucas 4,35b: en hoe Hij zich aan hen kenbaar had gemaakt door het breken van het brood.