LazarusLazarus

Nadat Jezus Simon van zijn huidvraat had genezen1en Lazarus uit de dood in het aardse leven teruggebracht2, spraken zij elkaar vrijwel dagelijks3. Vaak urenlang. Voor die tijd was dat heel anders. Toen spraken of zagen zij elkaar nauwelijks. Hooguit op afstand bij een bruiloft of barmitswa. Want Simon leed aan huidvraat.

Zoveel bruiloften of barmitswa’s werden er trouwens in Betanië niet gevierd. Betanië was maar een klein dorp van hooguit twintig huizen4. Vreemd eigenlijk dat het zo klein gebleven was. Zo afgelegen lag het nu ook weer niet. De pelgrimsweg van Jericho naar Jeruzalem lag op ruim een kilometer afstand en naar Jeruzalem was het hooguit een uurtje lopen5.

Maar, het moet gezegd worden, Betanië nodigde niet echt uit als woonplaats. Het zal aan de naam hebben gelegen, Betanië: huis van ellende6. Dat hadden ze in het dorp in de loop der jaren maar al te goed ervaren. Juist omdat Betanië zo'n kleine gemeenschap was, gebeurde het nogal eens dat iemand met huidvraat in Betanië kwam wonen. Wel apart en afgezonderd7, maar toch. Geen wonder dus dat Lazarus en Simon elkaar aanvankelijk niet spraken of zagen. Tot Jezus hen een nieuw leven had gegeven. Simon na zijn huidvraat en Lazarus na zijn eerste aardse dood8.

Dag in dag uit raakten zij daarover met elkaar niet uitgepraat. Wonderlijk toch hoe Jezus hun doopnamen tot realiteit gebracht had. Simon: God verhoort. En Lazarus: God helpt9. Heerlijk om weer volop in het leven mee te draaien. Of lag dat voor Lazarus misschien toch net even anders. Simon had hem dat wel eens gevraagd. Of hij niet bang was. Want sinds Jezus Lazarus het aardse leven had terug gegeven, was hij zijn leven niet meer veilig10.

Door het wonder van zijn opstanding was de Messiaanse beweging zozeer in een stroomversnelling gekomen11 dat de Joodse leiders bang waren dat de Romeinen zouden ingrijpen12. En dat zij hun ook de laatste Joodse privileges zouden ontnemen13. Dat zou dan echt het einde van de Joodse natie betekenen. Lazarus kon dus maar beter opnieuw dood zijn14.

Lazarus leek daar niet mee te zitten. Hij ging althans nooit in op de vraag van Simon. Ook niet op vraag hoe het was toen hij dood was. Of hij toen iets van de hemel had ervaren. Of God misschien had gezien. Het leek of Lazarus daarover niet praten mocht! Net zoals Paulus15 jaren later16. Waar Lazarus wel vaak over sprak was dat hij ervan overtuigd was dat Jezus hem voor een bijzondere taak in het aardse leven had teruggeplaatst17.

In die geest had Jezus immers over zijn ziekte gesproken!18 Hij hoopte dat Jezus hem binnenkort die taak duidelijk maken wanneer hij binnenkort vlak voor Pesach weer in Betanië zou logeren19. Misschien zelfs tijdens de feestmaaltijd die zij ter ere van Jezus wilden houden20. Maar als lazarus moest wachten op duidelijkheid, was dat ook goed. Desnoods jaren.

Zo gebeurde het ook.

Volgens de overlevering mocht Lazarus een paar jaar na Paulus’ kerkplanting21de eerste bisschop zijn van de christelijke kerk op Cyprus22.


 

1 Marcus 14,3a

Johannes 12,1b

3 In de Bijbel wordt niet verteld over gesprekken tussen Lazarus en Simon. Toch zullen die twee vaak met elkaar hebben gepraat. In Joodse gemeenschappen werd alles met elkaar gedeeld. Zeker in een klein dorpje als Betanië. En helemaal wanneer onvoorstelbare wonderen in je leven hebben plaats gevonden.

4 Ontleend aan Peter Walker, In het voetspoor van Jezus p. 109 ev.

5 Johannes 11,18

6 Ontleend aan Bijbelse Encyclopedie. Andere bronnen melden dat Betanië Vijgenhuis betekent

7 Leviticus 13,46

8 Johannes 11,44

9 Ontleend aan Betekenis van Bijbelse woorden en (plaats) namen (www.oudesporen.nl/Download/OS0939.pdf. Ook de betekenis van de namen van Lazarus en Simon wordt verschillend uitgelegd, hoewel de verschillen kleiner zijn dan voor de betekenis van Betanië.

10 Johannes 12,10

11 Johannes 12,11

12 Johannes 11,48a

13 Ontleend aan Bargil Pixner, With Jesus in Jerusalem, p 61

14 Johannes 11,50

15 Handelingen 22,17

16 2 Korintiërs 12,2-4

17 Johannes 11,41-43

18 Johannes 11,4b

19 Johannes 12,1a

20 Johannes 12,2

21 Handelingen 13,5

22 Na door Jezus uit de dood te zijn opgewekt heeft Lazarus zich volgens de overlevering in Kition, de voorloper van het huidige Larnaka, gevestigd. Hier zou hij dertig jaar hebben gewoond. Tijdens zijn verblijf zou hij bovendien tot de eerste bisschop van de stad zijn benoemd. In de Agios Lasarosker in Larnaka (Cyprus) is de graftombe van Lazarus tot op de dag van vandaag te bezichtigen.